Lekcja 4Zegarmistrz światławstęp do fingerstyle(Kurs na „Sześć Strun Świata”) – Lekcje gry na gitarze – Piaseczno
Lekcja 4
Zegarmistrz światła
wstęp do fingerstyle

(Kurs na „Sześć Strun Świata”)

Lekcja 4
Zegarmistrz światła
wstęp do fingerstyle

(Kurs na „Sześć Strun Świata”)

Szarpnijmy się na gitarę!

W dzisiejszej lekcji zmienimy metodę gry. Na chwilę odchodzimy od bić gitarowych, a poznajemy pierwszy akompaniament, w którym będziesz pociągać za struny. Możemy powiedzieć – będziesz struny szarpać. Wszak gitara należy do instrumentów z grupy chordofonów szarpanych… Super to brzmi, prawda? 😉

O gitarzystach mówią czasem żartobliwie „szarpidruty”…


Lekcja 4

O czym w lekcji?

  • Metoda gry fingerstyle
  • Pociągnięcia za struny
  • Wersja uproszczona rytmu wstępu do „Zegarmistrz światła” – ćwiczymy przejścia akordów
  • Wersja pełna rytmu wstępu do „Zegarmistrz światła” – Modyfikacje rytmiczne: bas-akord – rozwinięcie w stronę fingerstyle
  • Postaw się przeciwnościom czyli… statyw na gitarę

Metoda gry fingerstyle

Skoro do tej pory graliśmy uderzeniami w struny, traktując je (wszystkie 6 strun) mniej więcej równoważnie, to w naszej grze wyróżnić mogliśmy jedynie harmonię (współbrzmienia dźwięków – akordy) i rytm (wynikający z bicia).

Gitara pozwala jednak na oddzielne poprowadzenie dźwięków basowych i fragmentów akordów, melodii, elementów perkusyjnych… i każdy z tych elementów w rozłożeniu na oddzielną, uzupełniającą się rytmikę.

Takie podejście nazywa się fingerstyle.

Tak to opisuje Wikipedia:

„Fingerstyle (fingerpicking) – technika gry na gitarze (lub innych instrumentach strunowych) pozwalająca na jednoczesne prowadzenie melodii, linii basu, perkusji i podkładu akordowego. Takie podejście pozwala na solową grę, stwarzającą wrażenie obecności większej liczby muzyków, czy wręcz całego zespołu.”

Niewątpliwie jest to zestaw zagadnień i umiejętności wymagający wieloletniego zaangażowania w ćwiczenia, jednak początkowe fragmenty takiego podejścia warto poznawać już od pierwszych lekcji.

Zacznijmy więc od podstaw…


Pociągnięcia za struny

Do tej pory uczyliśmy się gry akordowej na gitarze, realizując uderzenia w struny i wykonując tzw. bicie gitarowe. Dzisiaj zagramy pierwsze ćwiczenia, w których będziemy struny pociągać, a nie uderzać. Kontynuujemy ćwiczenia z utworem z poprzedniej lekcji, czyli zajmiemy się teraz wstępem i zakończeniem do „Zegarmistrz światła”, do którego środkowej części bicie pokazałem Ci w poprzedniej lekcji.

Jeszcze raz odsyłam Cię do filmiku z poprzedniej lekcji.

Naszym celem jest teraz zagranie jak w filmie w czasie 0:12-1:15.

Zanim jednak do tego dojdziemy, najpierw wiele ćwiczeń przygotowujących nas do tego, aby realizować nowy sposób gry. Będziemy wprowadzać struny w drgania za pomocą pociągnięć palcami za struny, a nie za pomocą uderzeń w struny.

Na początku jeszcze dodam – dla przypomnienia z poprzedniej lekcji – akordy całego utworu realizujesz w następującej pętli:

kapo +2

a | G | D | a |

C | G | D | a |

lub wersja bez kapodastra:

h | A | E | h |

D | A | E | h |


Wersja uproszczona rytmu wstępu do „Zegarmistrz światła” – ćwiczymy przejścia akordów

Zacznijmy więc od prostszych ćwiczeń wprowadzających.

Posłuchaj:

Pobierz ⇒ pociągnięcia trzema palcami – akordy h-moll – A-dur (z kapodastrem a-moll – G-dur) (autoreverse)

W nagraniu realizuję pociągnięcia równomiernie – cztery razy w ciągu taktu. To ćwiczenie, jak również kilka kolejnych traktuję jako dobry materiał dla Ciebie, aby przyzwyczajać lewą dłoń do zmieniania akordów płynnie – bez zatrzymywania rytmu. Załóż kapodaster na II progu i graj na zmianę a-moll i G-dur).

Teraz wyjaśnijmy sobie jeszcze dokładnie, co mam na myśli, pisząc Ci „pociągnięcia”.

Ustaw palec pierwszy (wskazujący) na trzeciej strunie (G3) w taki sposób, aby zginając go do środka dłoni, pociągnąć strunę. Podobnie palce drugi i trzeci (środkowy i serdeczny) na sąsiednich strunach oraz kciuk na strunie basowej.

Przyporządkowanie palców do strun:

  • kciuk – struna basowa (E6, A5 lub D4)
  • wskazujący – struna G3
  • środkowy – struna H2 (B2)
  • serdeczny – struna E1

Prawidłowe ustawienie palców na strunach pokazuję Ci poniżej.

Po lewej stronie widzisz ułożenie palców przed pociągnięciem strun, a po prawej po pociągnięciu (gdy słyszysz już zagrane przez siebie dźwięki). Zwracam Twoją uwagę na fakt, że kciuk gra tutaj do dołu, a pozostałe palce do góry. Ważne, aby palce serdeczny z kciukiem nie grały na siebie… nie stykały się po zagraniu, a mijały się w pewnej odległości. Ustaw rękę tak, aby palce 1, 2 i 3 grały dokładnie w środek dłoni, a kciuk – odchylony lekko w bok – pociągał do dołu.

Które struny pociągać?

W tym konkretnym ćwiczeniu rób tak:
– przy pierwszym pociągnięciu w takcie graj struny 1, 2 i 3 jednocześnie ze struną basową,
– przy pozostałych trzech pociągnięciach w takcie (na dwa, trzy, cztery) pociągaj tylko struny 1, 2 i 3 nie dotykając struny basowej (pozwalając jej wybrzmiewać).


Dobra rada!
Dbaj o dobre ustawienie lewej ręki od pierwszych ćwiczeń.

Prawidłowe ustawienie ręki w prostych ćwiczeniach da Ci swobodę gry w przyszłości,
gdy ustawienie prawidłowe ręki stanie się już niezbędne, warunkujące możliwość prawidłowego zagrania.


Przygotowałem dla Ciebie pliki z kolejnymi przejściami akordowymi występującymi w tym utworze.

Poćwicz ze mną przechodzenie pomiędzy G-dur – D-dur.

Możesz też zdjąć kapodaster z II progu i potraktować plik jako ćwiczenie łączenia akordów A-dur i E-dur.

Pobierz ⇒ pociągnięcia trzema palcami – akordy A-dur – E-dur (z kapodastrem G-dur – D-dur) (autoreverse)


… i kolejne sytuacja występująca w utworze – połączenie akordów D-dur – a-moll.

Pobierz ⇒ pociągnięcia trzema palcami – akordy E-dur – h-moll (z kapodastrem D-dur – a-moll) (autoreverse)


… oraz ostatni przypadek (chyba najłatwiejsze połączenie :)) – ćwiczymy granie na przemian a-moll i C-dur.

Pobierz ⇒ pociągnięcia trzema palcami – akordy h-moll – D-dur (z kapodastrem a-moll – C-dur) (autoreverse)


Jeśli granie pociągnięciami za struny trzema palcami + kciukiem jest dla Ciebie zupełną nowością – grasz tak pierwszy raz, to spokojnie możesz pozostać na tych ćwiczeniach, które przygotowałem dla Ciebie powyżej. To jest ważny element – wyćwicz go.

Ćwiczenie przygotowane poniżej zostaw sobie jako wyzwanie np. na za kilka tygodni.

… ale jeśli idzie Ci już dobrze, to wprowadźmy spore wyzwanie rytmiczne i zagrajmy zgodnie z oryginałem 🙂


Wersja pełna rytmu wstępu do „Zegarmistrz światła” – Modyfikacje rytmiczne: bas-akord – rozwinięcie w stronę fingerstyle

Skoro w technice fingerstyle chodzi o oddzielenie poszczególnych funkcji (bas, akord, rytm, melodia), to zróbmy pierwsze kroki w kierunku tego typu rozdzielania… Na razie bas i pozostała część akordu.

Dźwięk basu dla danego akordu zagraj nie jednocześnie z pierwszą ćwierćnutą (pierwszym pociągnięciem na „raz”), a chwilę przed pierwszym uderzeniem (dokładnie to o jedną ósemkę wcześniej) – czyli na „cztery i” poprzedniego taktu.

Zauważ, że na końcu taktu, w którym gramy a-moll (w diagramie powyżej)  na „4i” wpisałem już następny akord (G-dur)…, a dokładnie jest to zagranie dźwięku basu do tego akordu.

Dodatkowo mamy do zagrania jeszcze jeden dźwięk basu na „3i”, czyli po trzecim a przed czwartym pociągnięciem dźwięków akordu na strunach 1, 2 i 3.

Ten sposób grania widzisz na filmie w czasie 0:12-1:15. Poniżej masz to jako materiał do ćwiczeń w pliku audio:

Pobierz ⇒  „Zegarmistrz światła” – wstęp


Postaw się przeciwnościom czyli… statyw na gitarę.

Jak mantrę słyszę od moich uczniów… jak gdyby się zmówili 🙂 – nie mam czasu ćwiczyć… mam 5 klasówek… zanim sięgnę po pokrowiec z gitarą, to… itd. itp. Czyli, że trudno się zmobilizować 😉

Mam dla Ciebie absolutnie złotą radę – niech gitara obserwuje Cię cały dzień… niech na Ciebie patrzy, stojąc na statywie w Twoim pokoju.  Zapewniam Cię – ona do Ciebie zawoła… (do mnie woła ;))


Dobra rada!
Postaw gitarę pod ręką. Miej do niej dostęp.

Więcej osiągniesz, grając regularnie (choćby i krócej… przy okazji) niż „dorywając się do gitary” na długo, ale nieczęsto.


Jeśli jeszcze nie masz statywu na gitarę, to polecam sprawdzone przeze mnie i wyróżniające się wśród modeli innych firm – solidne, trwałe, eleganckie i – co bardzo ważne – przystępne cenowo statywy amerykańskiej firmy Hamilton.

Najsolidniejszy – masywny, stabilny:

  • KB4100G – na gitarę klasyczną i akustyczną
  • KB4000G – na gitarę elektryczną i basową

Lekki, ustawny, wygodny i jednocześnie najtańszy:

  • KB303G – uniwersalny – do wszystkich typów gitar

Na kilka instrumentów:

  • KB420G – uniwersalny – na 2 gitary
  • KB430G – uniwersalny – na 3 gitary

Wieszak na ścianę:

  • KB919G – uniwersalny wieszak na instrumenty strunowe (gitary, ukulele, mandoliny…)


Kończąc dzisiejszą lekcję – z gitarą zawsze pod ręką – życzę Ci regularnego sięgania po instrument.

Do zobaczenia w kolejnej lekcji!

Szarpidrut – Witek Ślendakowski

P.S.

Jeśli chcesz grać, a potrzeba Ci mobilizacji do ćwiczeń i wprowadzenia systematyczności wprowadzania nowych zagadnieniń – zapraszam Cię na regularne zajęcia do siebie raz w tygodniu. Zmobilizuję Twoją pasję – witold.slendakowski@gmail.com lub SMS +48 502-218-525